Takie spotkania są zawsze dobrą okazją do rozmów, a nasi podopieczni coraz lepiej radzą sobie z mówieniem w języku polskim.

Bardzo cieszy nas fakt, że wielu obywateli Ukrainy odnalazło się w białostockich realiach i są gotowi się usamodzielnić. Wśród dzieci ekscytacja miesza się jeszcze z obawą, gdy myślą o nowym roku szkolnym. Na szczęście mają już życzliwych kolegów i koleżanki z Polski, którzy dodają im otuchy.

Nasi podopieczni tęsknią za domem , ale dzięki naszej wspólnej pomocy mogą czuć się bezpiecznie. Nie ustawajmy we wsparciu .